Van een treinreis naar Amsterdam tot een zeedierencollectie

Bijgewerkt op: jun 1


Het is rond half twaalf in de ochtend als ik op een warme, zonnige dag uit het centraal station van Amsterdam loop. Aangezien ik toch niet echt haast heb, besluit ik op een gematigd tempo naar mijn bestemming te wandelen. En, hoewel Nederland maar een klein landje is, merk ik al snel weer die kenmerkende verschillen tussen het Bourgondische zuiden en het waterrijke noordwesten...


Waar ik in Brabant vooral veel lommerrijke bossen zie, verandert het landschap vanaf de natuurlijke grens bij de Maas en Waal -nabij Geldermalsen- in een gebied dat je veelal van Oudhollandse schilderijen herkent. Veel weilanden, watertjes en een huis hier en daar op de dijk. Het blijft toch verrassend, zo'n steeds veranderend uitzicht vanuit de intercity...



Typische geluiden van de kust


Tijdens mijn wandeltocht in Amsterdam weten alle clichés van noordwestelijk Holland zich samen te voegen: Lawaaierige meeuwen, scheepsbellen, licht brekende golven in de grachten en zóveel kletsende mensen dat het volgen van één gesprek nog lastiger is dan het mengen van water met olie. Of, het tellen van grassprieten op één van die snel passerende weilanden...